คำอธิบายของพรรณไม้

 พรรณไม้ : ขานาง

   ชื่อสามัญ

Moulmein Lancewood

   ชื่อวิทยาศาสตร์

Homalium tomentosum (Vent.) Benth.

   ชื่อวงศ์

FLACOURTIACEAE

   ชื่ออื่น ๆ

ต้นสาลกัลยาณี ขางนาง คะนาง ช้างเผือกหลวง เปื๋อยนาง ลิงง้อ เปื๋อยค่างไห้

   ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ลำต้น เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลำต้นกลมตรง เปลือกบาง เรียบ สีขาวหรือเทาอ่อน โคนต้นพูพอน เป็นไม้ผลัดใบ สูงประมาณ 15-30 เมตร
ใบ ใบเป็นใบเดี่ยวออกเวียนสลับกันบริเวณปลายกิ่ง ใบเป็นรูปไข่กลับถึงรูปไข่กลับแกมขอบขนาน กว้างประมาณ 4-7 เซนติเมตร ยาวประมาณ 10-15 เซนติเมตร ปลายใบกลมมน หรือเป็นติ่งแหลม โคนสอบแคบ โคนสุดมน
ดอก ดอกมีขนาดเล็ก มีสีเขียว ออกเป็นช่อยาวตามง่ามใบ ช่อดอกยาวประมาณ 10-35 เซนติเมตร ห้อยลง ไม่มีก้านดอก ติดเป็นกระจุกเวียนบนแกนดอก กระจุกละ 2-3 ดอก เป็นดอกสมบูรณ์เพศ กลีบเลี้ยงเชื่อมกันเป็นรูปกรวย ปลายแยกเป็น 5-6 แฉก กลีบดอกติดอยู่ในท่อกลีบเลี้ยง
ผล ผลมีขนาดเล็ก ยาวประมาณ 3 มิลลิเมตร ผลแห้งแก่ ไม่แตก ภายในผลมี 1 เมล็ด

   ถิ่นกำเนิด

เอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

   การขยายพันธ์

ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด

   การนำไปใช้ประโยชน์

ลำต้นเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง แข็ง และเหนียว ใช้ทำเครื่องเรือน เสา และด้ามเครื่องมือทำการเกษตร

   สรรพคุณ

1. ราก ต้มดื่มเป็นยาฝาดสมาน 2. ลำต้น ต้มน้ำดื่มแก้อัมพฤกษ์